مدرسه فوتبال یا آکادمی ؟

به قلم مهندس مهدی

فصل تابستان که آغاز می‌شود، تنور کلاس‌های آموزشی فوتبال هم حسابی داغ می‌شود؛ حتی داغ‌تر از آفتاب گرم این فصل.با تعطیلی مدارس، بسیاری از خانواده‌ها با معضلی به نام پرکردن اوقات‌فراغت فرزندانشان روبه رو می‌شوند و سعی می‌کنند فرزندانشان را در کلاس‌های مختلف ورزشی ثبت‌نام کنند که مدارس فوتبال هم یکی از اولویت‌های خانواده‌ها دراین‌زمینه محسوب می‌شود. به‌ویژه اینکه امروزه در جامعه، تنور رشته فوتبال بسیار داغ است و بسیاری از خانواده‌ها آرزو دارند فرزندشان را در قامت یک فوتبالیست محبوب و البته پول‌دار ببینند، ‌اما واقعیت این است که آیا مدارس فوتبال می‌توانند دراین‌زمینه کاری اساسی انجام دهند یا اینکه باید حتما تبدیل به یک آکادمی‌ شوند.
طی چند سال اخیر شاهد رشد کمی مدارس فوتبال بوده‌ایم. این درحالی است که عملکرد برتر بازیکنان فوتبال در سطوح حرفه‌ای تنها با کشف استعداد و رشد و توسعه توانایی‌های بالقوه بازیکنان در سنین پایه به تکامل می‌رسد. درحقیقت کشف بازیکنان در فوتبال مرحله اول فرایند پرورش است. این فرایند با رشد مهارت‌های ذاتی و اکتسابی بازیکنان در مدارس فوتبال ادامه یافته و با حرفه‌ای‌شدن بازیکنان در باشگاه‌ها تکامل می‌یابد که بسیار حائزاهمیت است؛ موضوعی که گویا درحال‌حاضر به آن کمتر توجه می‌شود،این است که اکثر آن‌ها برخلاف آنچه فیفا بر آن تأکید کرده است که یک آکادمی‌ باشند،در مقطعی کوتاه به فکر آموزش هستند و بعد از آن فوتبالیست‌های تحت‌پوشش خود را رها می‌کنند تا سال بعد از آنکه شاید آن نونهال دوباره به کلاس‌ها بازگردد.
حلقه مفقوده در این مدارس این است که آن‌ها باید شرایط آکادمی‌ فوتبال را داشته باشند که بیشتر آن‌ها ندارند. شما ببینید در کشورهایی که فوتبالشان در حال پیشرفت است، آکادمی‌های فوتبال شرایط ویژه‌ای را دارند که افراد تحت آموزش خود را به‌مدت طولانی در اختیار دارند و برای هر روز آن‌ها برنامه‌ریزی خاصی دارند. به عبارت دیگر هنگامی که فرد ثبت‌نام می‌شود، همه ساعتش در اختیار آکادمی است و آکادمی‌ هم برای آن برنامه‌ریزی دارد. فرد صبح به مدرسه می‌رود، در کنار آن کار‌های شخصی‌اش را انجام می‌دهد و البته بخشی از ساعت هرروزه‌اش نیز به آموزش فوتبال یا هر رشته دیگری می‌پردازد. این البته برای باشگاه بزرگ و حرفه‌ای به این شکل است، یعنی وقتی بازیکنی در رده سنی بزرگسال در تیم شهرش حضور دارد، وقتی به عقبه‌اش نگاه می‌کنیم، می‌بینیم که از رده سنی نونهال تا بزرگسال همه را در آکادمی‌ فوتبال باشگاهش گذرانده و آکادمی‌ نیز بعد از سرمایه‌گذاری می‌تواند از آن بازیکن درآمدزایی کند؛ چیزی که امروز در باشگاه‌های به‌اصطلاح حرفه‌ای فوتبال ما کمتر جریان دارد. یعنی شاید همه باشگاه‌های ما تیم‌های پایه داشته باشند، اما این تیم‌ها فقط به‌صورت اسمی‌ تشکیل شده‌اند.
شرایط برقراری و راه اندازی یک آکادمی در حال حاظر از سوی کنفدراسیون فوتبال آسیا تعریف شده و تنها باشگاه هائی که توانائی برقرراری این الزامالت را داشته باشند میتوانند مجوز لازم را کسب نمایند . به عبارت دیگر در حال حاضر کشف و جذب استعدادهای برتر به عهده باشگاه ها و هیئتهای فوتبال استان و شهرستان گذاشته شده تا مدیریت این امر در اختیار گروه های واجد شرایط باشد.
مدیریت و برنامه ریزی برای پیشرفت ورزشی بازیکنان مستعد هر رشته کاری بسیار دشوار و پیچیده میباشد که نیازمند صبر و ممارست بسیار در تمرینات میباشد ، برای همین از تمامی خانواده ها و مسئولین محترم آکادمیها و موسسات آموزشی درخواست میشود تمام توجه خود را به این امر معطوف داشته و شرایط رشد استعدادهای برتر کشورمان را در مسیر صحیح و با مطالعه قبلی قرار دهند .

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *